Mestalla

Wonen in Mestalla

Mestalla wikkelt zich rond het Estadio de Mestalla, de thuishaven van Valencia CF sinds 1923. Op wedstrijdweekends gonst de wijk: de bars in de Calle Cuenca, de Calle Conde de Altea en de straten rond het stadion lopen twee uur voor de aftrap vol en blijven vol tot de metro stopt. De andere elf dagen van een twee weken durende cyclus keert de wijk terug tot een rustigere, gezinsvriendelijke zone met middelhoge flats en buurtcafes.

De ligging telt. Mestalla grenst in het zuiden aan Eixample en in het oosten aan Algirós, wat betekent dat je dezelfde metrolijnen krijgt (3, 5 en 9 dichtbij), dezelfde grootstedelijke voorzieningen, maar huren die 100 tot 250 euro onder de gelijkwaardige flat één blok zuidelijker aan de Avenida del Reino de Valencia liggen. De gebouwen zijn meestal uit de jaren 60 tot 80 met liften en parkeerplaatsen, minder elegant dan de modernistische gevels van Eixample, maar praktischer voor het dagelijks leven.

Het is de soort wijk die expats per ongeluk ontdekken. Ze komen voor een bezichtiging in Eixample, de makelaar laat hun een driekamer in Mestalla zien voor 200 euro minder, en ze beseffen dat het op acht minuten lopen ligt van dezelfde bakker, dezelfde Mercadona, dezelfde Carrefour. De stadionplannen van Valencia CF (het Nou Mestalla-project, dat het stadion uiteindelijk verplaatst) kunnen het beeld over 5 tot 10 jaar veranderen, maar voor 2026 is het een rustig koopje.

Nadelen: de voetbalmenigte is reeel - als je in een straat bij het stadion woont en je houdt niet van spreekkoren, is dat een constant gegeven. Het restaurantaanbod is goed, maar haalt het niet bij Ruzafa. Groen is beperkt, tenzij je naar Viveros of de Turia loopt. Voor de meeste expats die stijl ruilen voor vierkante meters is Mestalla logisch.