Valencia is Tarifa niet, en doen alsof is de snelste manier om met een boete thuis te komen. Wat deze kust wel heeft is warm, ondiep en vergevingsgezind water, een middagthermiek die op de meeste zomerdagen doorzet, en een fatsoenlijk uitgeboeid kitekanaal op nog geen half uur van het centrum.
Het probleem is dat veel van wat er over kitesurfen hier geschreven wordt niet klopt, ook over de spot die het vaakst wordt aangeraden. Deze gids behandelt de wind, waar je echt mag starten, het materiaal dat bij deze omstandigheden past en waar je les krijgt.
Wil je weten hoe elk strand is om gewoon te zwemmen en te zonnen, dan neemt onze gids voor de stranden van Valencia dat voor zijn rekening.
De winden, en die ene die je moet laten lopen
De wind die Valencia in de zomer laat werken is de Garbí (), de middagzeebries die Valencianen ook de marinada noemen. AEMET omschrijft hem hier als een wind uit het zuidoosten, en hij zet meestal vanaf het midden van de middag door, vaak rond een uur of drie, na een stille en warme ochtend.
Dat tijdstip telt veel zwaarder dan welk maandgemiddelde ook. Een zomerse dag in Valencia lijkt bij het ontbijt vaak windstil en levert een bruikbare thermiek zodra je geluncht hebt.
De Levante () is de oostenwind, die recht vanaf zee de kust op waait. Hij is vochtig, kan vlagerig zijn en bouwt hak op in plaats van vlak water, maar hij duwt je wel terug naar het zand. De Llebeig () is de zuidwester, en aan deze kust komt hij eerder met een storing mee dan als schone thermiek.
De Poniente () is de westenwind, en dat is degene die je serieus moet nemen. Het is een terral, een landwind, die vanuit het binnenland recht de zee op waait. Hij komt warm en droog binnen en voelt vlak bij het strand vaak bedrieglijk vlak aan.
Aflandige wind is geen freestylecadeau. Valt je kite bij Poniente, dan word je van de kust af gedragen in plaats van ernaartoe, dus behandel hem als een wind die je laat lopen, tenzij je een veiligheidsboot en gezelschap hebt.
Waar je echt mag starten
Dit is het punt waar de meeste kitesurfgidsen over Valencia de mist in gaan. Varen mag hier niet zomaar op elk strand dat leeg lijkt. Het mag binnen uitgeboeide kanalen, en die zijn er maar heel weinig.
De belangrijkste, het dichtst bij de stad, ligt aan de zuidkant van het strand van El Perellonet, ongeveer 20 km ten zuiden van het centrum, waar de gemeentelijke sportstichting de gebruiksvoorwaarden publiceert.
Die voorwaarden zijn concreet. Je gaat in en uit via het uitgeboeide kanaal met maximaal 3 knopen, je vaart erbuiten voorbij de 200 m-lijn, risicovolle manoeuvres zoals sprongen mogen niet in het kanaal zelf, en een geldige aansprakelijkheidsverzekering is verplicht. Zwemmen in het kanaal is verboden zolang er watersport plaatsvindt.
De boetes voor varen buiten een toegestane zone zijn niet symbolisch: ze lopen op tot 6.000 EUR. De bebording langs deze kust is wisselend, dus het ontbreken van een verbodsbord betekent geen toestemming.
El Saler: de spot die internet blijft aanraden
Zoek op kitesurfen in Valencia en je krijgt te horen dat El Saler de favoriet van de locals is, weids en ideaal voor freestyle en foilen. Het is de moeite waard om hier duidelijk over te zijn, want dat advies opvolgen kan je geld kosten.
El Saler ligt in het natuurpark de Albufera. Het is een beschermd natuurstrand, en de kustbeschermingsregels van de Comunitat Valenciana beperken watersport op stranden met die classificatie.
Er is bij El Saler geen ingericht startkanaal. Alleen een klein afgebakend stuk aan de zuidkant wordt überhaupt gebruikt, het wordt in de zomer scherp in de gaten gehouden en het wordt in het algemeen afgeraden als plek om aan te komen en op te bouwen.
Wil je dit stuk kust, dan is El Perellonet iets zuidelijker de versie mét een echt kanaal en gepubliceerde regels.
Foto: Joanbanjo, CC BY-SA 4.0
Patacona en Malvarrosa: de stadsstranden
La Patacona komt het dichtst in de buurt van een stadskitestrand voor Valencia, al ligt het in Alboraya en niet in de stad zelf. De kitekant is de noordkant, bij de camping, ver weg van de zwemmers.
Ook hier is geen ingericht kanaal, en dat maakt de zomer lastig. Het strand is druk, de wind is vaak slap en de ruimte die je nodig hebt zit vol mensen.
Herfst en winter zijn de seizoenen waarin Patacona echt goed is. De drukte verdwijnt, de storingen komen binnen, en het strand dat in augustus onbruikbaar was wordt een prima sessie.
Op de Malvarrosa gebeurt het kiten aan de noordkant, waar het zand breder wordt richting Patacona en er afstand ontstaat tussen jou en de zwemmers.
Foto: JaGa9480, CC BY-SA 4.0
Naar het zuiden: Gandia, Oliva en Les Deveses
Als de stad te weinig wind heeft, heeft de kust verder naar het zuiden dat meestal wel. Gandia en Oliva zijn de standaarduitwijk, ongeveer een uur rijden, met veel meer strand per persoon dan wat dan ook binnen de stad.
Oliva pakt vooral in het voorjaar en de zomer een schone thermiek, en de stranden daar zijn breed en door duinen omzoomd, met ruimte om je lijnen fatsoenlijk uit te leggen.
De spot die vaste bezoekers boven al deze zetten is Les Deveses, op de grens tussen Dénia en Oliva. Het is het enige strand op dit stuk dat naar het noorden ligt, en daarom werkt het nog bij westen- en noordwestenwind als de rest onbruikbaar is. Het staat bekend als het beste kitestrand van de Comunitat Valenciana.
Wees wel eerlijk over de rit. Les Deveses ligt zo'n 100 km van Valencia, waardoor het een dagtocht is en geen sessie na het werk.
Foto: David Adam Kess, CC BY-SA 4.0
Wanneer je moet komen
Voorjaar en herfst zijn het beste compromis. De thermiek loopt nog, de stranden zijn leeg genoeg om te gebruiken, en de zomerbeperkingen op waar je mag vliegen zijn nog niet begonnen of alweer voorbij.
De zomer is het echte thermiekseizoen, ruwweg mei tot september, maar het is ook de periode waarin de stranden het volst zijn en het zoneren het strengst wordt gehandhaafd. Plan rond de Garbí van de middag en reken op gezelschap.
De winter is het rustigst en vaak het winderigst, gedreven door fronten in plaats van thermiek, maar de zee is koud. De watertemperatuur op deze kust ligt rond de 14 tot 15 graden op het laagste punt aan het eind van de winter, tegen ongeveer 26 tot 27 aan het eind van de zomer.
Raadpleeg de strandverwachting van AEMET in plaats van een algemene app voordat je een sessie inplant, en onthoud dat een verwachting voor het stadscentrum niets zegt over El Perellonet.
Wat je meeneemt
De meeste mensen komen hier het jaar door met drie kites van 7, 9 en 12 meter, waarbij de middenmaten het meeste werk doen. Een thermiek die rond de vijftien knopen blijft steken beloont een grotere kite dan een Tarifa-quiver.
Een twintip dekt bijna alles, want dit is een kust van vlak water en hak, niet van golven. Een foil is hier echt nuttig en geen luxe, omdat hij veel marginale dagen omzet in vaarbare dagen.
Qua pak volstaat een boardshort of shorty in de hoogzomer, dekt een 3/2 het voorjaar en de herfst, en is een 4/3 met schoenen verstandig in de winter.
Neem je verzekeringspapieren mee. In het uitgeboeide kanaal is dat geen formaliteit maar een voorwaarde om het te gebruiken.
Hier leren kiten
Valencia is een redelijke plek om te leren, vooral omdat het water warm en ondiep is en er zelden serieuze deining staat. De beperking zijn niet de omstandigheden maar de ruimte: lessen moeten plaatsvinden waar kiten is toegestaan.
De gevestigde optie is KiteZone bij El Perellonet, dat sinds 2001 op dat strand lesgeeft en werkt volgens het IKO-programma naast het systeem van de Spaanse zeilbond.
Boek via een school in plaats van jezelf met video's op een openbaar strand les te geven. Los van het voor de hand liggende veiligheidsargument opereert een school binnen de toegestane zone, en jij in je eentje niet.
Vraag rechtstreeks naar de veiligheidsdekking van je sessie in plaats van aan te nemen dat er een reddingsboot op het water ligt. Dat verschilt per school en per dag.
Regels en omgangsvormen
Vlieg nooit over het strand of over mensen. Deze kust is ook buiten juli druk, en een gevallen kite tussen zonnebaders is precies hoe de toegang voor iedereen wordt ingetrokken.
Respecteer het seizoenszoneren. In de zomer is kiten beperkt tot aangewezen zones, en die zones zijn niet voor niets gemarkeerd.
Voor drones geldt aparte regelgeving, en er een laten vliegen boven een natuurpark als de Albufera zonder vergunning is een dure fout.
De gemeenschap hier is klein en de stranden worden gedeeld. Wie onzorgvuldig opstijgt voor de neus van een gezin, wordt onthouden.
Na de sessie
Het voordeel van Valencia boven een dorp dat alleen om kiten draait is wat er gebeurt als de wind wegvalt. Je kunt binnen een half uur uit het water zijn en fatsoenlijk aan tafel zitten.
Voor paella liggen de historische restaurants langs de boulevard van de Malvarrosa en de Paseo Neptuno, niet op Patacona, een veelgemaakte verwisseling. Onze gids voor de paellarestaurants van de stad scheidt de echte van de toeristenvallen.
Dichterbij geeft een chiringuito () op het zand je prima te eten na afloop, en daar wordt de sessie toch al nabesproken.
Heb je een windstille dag te vullen, dan valt er in de stad genoeg anders te doen, en de stranden zelf zijn een rustige ochtend waard.
Denk je erover je hier te vestigen?
Een kust met een betrouwbare zomerthermiek, warm water het grootste deel van het jaar en een echte stad erachter is een zeldzame combinatie. Denk je aan een verhuizing naar Valencia, dan praten we er graag over door.
Neem contact op
Over de auteur
Michael Bastin
Oprichter, ValenciaMove - in Valencia sinds 2016
Michael verhuisde in 2016 naar Valencia en heeft sindsdien tientallen gezinnen geholpen met hun verhuizing. Hij schrijft elke gids op deze site persoonlijk en controleert elk feit bij Spaanse overheidsbronnen voor publicatie.
Trakteer Michael op koffieHulp nodig bij je verhuizing?
Neem contact op. Wij regelen visum, administratie en woning, zodat jij je op het leuke deel kunt richten.