Traditionele Valenciaanse gerechten naast paella

Vraag een Valenciaan wat hij 's winters echt thuis kookt en paella komt zelden ter sprake, dat is zondags- en gelegenheidseten. De gerechten hieronder vullen dat dagelijkse gat, en de meeste blijven onopgemerkt bij bezoekers die nooit verder komen dan het toeristenmenu.

Puchero valenciano: de winterstoofpot

Ook wel cocido valenciano genoemd, deze stevige stoofpot mengt rundvlees (schenkel, borst, merg), varkensvlees (schouder, buik, spek) en kip of hen, plus lokale worsten zoals blanquet en uien-morcilla en grote gehaktballen genaamd pilotas, gemaakt van gemalen varkens- en rundvlees, paneermeel, pijnboompitten, peterselie en kaneel. Ook het groentedeel is uitgebreid: kikkererwten, aardappelen, boniato (zoete aardappel), wortels, rapen, pastinaak, selderij, prei, kool en cardos of pencas (kardoen-stengels). Het wordt traditioneel in twee gangen geserveerd, eerst de bouillon als soep met rijst of dunne noedels, dan het vlees en de groenten op een gedeeld bord, en het is het middelpunt van het kerstdiner, waar het olla de Nadal heet. De restjes worden de volgende dag arroz al horno.

Coca de llanda: de dagelijkse zoetigheid

Coca de llanda is een eenvoudige cake genoemd naar de rechthoekige llanda-bakvorm: bloem, eieren, suiker, olie, melk en een rijsmiddel, afgewerkt met een knapperige laag suiker en kaneel. Dit is geen feestgebak, het is een gewoon ontbijt of merienda (namiddagsnack), meestal bij koffie, warme chocolademelk of melk.

Mona de Pascua: de paastraditie

Dit briochachtige zoete brood, gebakken met een of meer hardgekookte eieren (vaak beschilderd) rechtstreeks in het deeg verwerkt, is diep verbonden met Pasen in de hele Comunitat Valenciana, Catalonie en Murcia. De traditie wil dat peetouders op paaszondag een mona aan hun peetkind geven, gegeten de volgende dag, Lunes de Pascua, meestal tijdens een picknick op het platteland met familie. Bakkerijen beginnen ze te verkopen in de weken voor Semana Santa. Moderne versies vervangen het gekookte ei soms door een chocolade-ei, en vormen varieren van simpele rondjes tot dierfiguren zoals slangen, hagedissen of apen.

Meer traditionele Valenciaanse gerechten: nog drie om te kennen

All i pebre komt uit El Palmar, in de Albufera, een stevige stoofpot van verse paling, aardappelen, knoflook (all) en paprika of chili (pebre), een echt vissersgerecht met een rijke, licht pittige saus gemaakt om brood in te dopen. Arroz al horno begon als manier om puchero-restjes te gebruiken en wordt gebakken in de oven, niet op het vuur, traditioneel in een kleien cazuela, meestal gevuld met varkensribbetjes, spek, morcilla, tomaten, aardappelen, kikkererwten en een hele knoflookbol in het midden. Fideua komt uit Gandia aan de kust, de legende zegt dat een visser rijst verving door korte noedels in een zeevruchtenpaella, en het wordt in dezelfde pan bereid met zeevruchten zoals zeeduivel, inktvis en garnalen, alleen met fideos in plaats van rijst.

Waar je traditionele Valenciaanse gerechten eet

Puchero verschijnt als dagschotel in familiale casas de comidas, vooral in de winter en rond Kerstmis. Coca de llanda en mona de Pascua zijn bakkerijeten, zoek een traditionele horno of panaderia in plaats van een keten, en plan een mona-bezoek rond het paasseizoen. All i pebre is het meest authentiek in El Palmar zelf, het Albufera-dorp waar het ontstond. Voor arroz al horno en fideua zoek je een gespecialiseerde arroceria, en voor fideua specifiek zijn restaurants in Gandia het referentiepunt.