Hoe lawaaierig is Valencia echt?

Bijna niemand verhuist naar Valencia voor de rust, en bijna niemand wordt gewaarschuwd hoe luid het is. De zon, het eten en het strand worden uitgebreid beschreven; het geluid niet. Dan kom je aan, en de eerste maand is een reeks kleine verrassingen: een rolluik om acht uur, een rotje op een gewone dinsdag, een auto-alarm dat niemand komt uitzetten. Niets ervan is een schandaal. Alles is echt, en je wilt het weten voordat je een jaarcontract tekent, niet erna. In het Valenciaans heet geluid soroll, en de stad heeft er werkelijk talent voor.

Rotjes horen bij het hele jaar, niet alleen bij maart

Foto: Maria19731008, CC BY-SA 4.0

Las Fallas haalt de krant, maar petardos lopen door de hele kalender: naamdagen, buurtfeesten, een Casal Fallero dat iets viert waarvan de rest van de straat niets weet. In maart wordt het structureel. De mascletà gaat elke dag van die maand om klokslag 14.00 uur af op de Plaza del Ayuntamiento, wat in elk geval een dagafspraak is waar je omheen kunt plannen, en hij is luid op een manier die zich slecht laat opschrijven. Hij is bedoeld om in je borstkas gevoeld te worden, niet om gehoord te worden. Valencianen groeien hierin op en hebben een tolerantie die je nog niet hebt. De meesten bouwen die op, maar het kost een seizoen of twee. Voor de achtergrond: onze Las Fallas gids en het verhaal achter de mascletà.

De dagelijkse laag sloopt je uiteindelijk

Feesten onthoud je; het is de achtergrond die je slaap kost, want die kondigt zich nooit aan. Scooters zijn een reeel deel van het stadsverkeer en een versleten uitlaat hoor je straten verderop. Metalen rolluiken gaan rond acht uur omhoog met een geluid tussen geratel en een kleine lawine in. Vuilniswagens rijden vroeg, en de glasbakken zijn het ergst: een paar honderd flessen die in een metalen trechter kiepen draagt om twee uur 's nachts enorm ver. Auto- en portiekalarmen gaan zonder reden af en maken vaak hun hele cyclus af, omdat de eigenaar het weekend weg is. Tegelvloeren en dunne binnenmuren geven alles door, van een verschoven stoel tot de televisie van de buren. Niets hiervan is uniek voor Valencia. Wat het opvalt, is de bouw: smalle historische straten kaatsen geluid tussen gevels, en een groot deel van de woningvoorraad dateert van voor er serieus over isolatie werd nagedacht.

Verbouwen, en wat de regels echt toestaan

Verbouwen is hier bijna een volksbezigheid, en in een ouder blok woon je vroeg of laat boven of onder er een. Het loont om de grenzen te kennen in plaats van ze te gokken. De gemeentelijke geluidsregels staan klussen toe van maandag tot en met zaterdag van 08.00 tot 22.00 uur, en op zondag en feestdagen alleen van 09.30 tot 22.00 uur. Glasbakken zijn verboden tussen 22.00 en 08.00 uur. De handhaving is wisselend, en de politie bellen over een boormachine om negen uur op zaterdagochtend levert niets op, want op dat uur mag het. Toch is het nuttig om de tijden te kennen: het vertelt je wanneer je een klacht hebt die hout snijdt en wanneer niet, en daar zit het meeste verschil tussen wennen aan de stad en stilletjes zitten koken.

De feestkalender stopt echt nooit helemaal

Casal Fallero clubhuizen, buurtverbenas, livebands op zomerterrassen, de nacht van San Juan op het strand, de julifoor: Valencia beschouwt feesten bijna als burgerplicht, en vergunningen lopen regelmatig tot vier uur 's nachts. Woon je naast een Casal of een cafestraat, dan zijn er per jaar een paar weekends waarin je simpelweg niet slaapt. Lees dat zoals je wilt. Het is dezelfde eigenschap die de stad op straatniveau levend houdt in plaats van om negen uur dicht, en de meeste mensen die blijven vinden de ruil een goede. Maar het is een ruil, en doen alsof dat niet zo is helpt nieuwkomers niet.

Hoe je een woning kiest waarin je kunt slapen

Je geluidservaring wordt meer bepaald door het huurcontract dan door de stad, en bijna alles is te controleren voordat je tekent. Ga op vrijdagavond om elf uur in de straat staan en nog eens op zaterdagochtend om acht uur, niet doordeweeks om twaalf uur wanneer de makelaar je rondleidt. Vraag expliciet naar dubbel glas, of een slaapkamer op de binnenplaats ligt, wat er direct onder je zit (een bar, een bakker die om vijf uur begint, een winkel met rolluik), hoe dichtbij de dichtstbijzijnde Casal Fallero en glasbak liggen, of er een wekelijkse markt in de straat staat, en of er verbouwingen gepland zijn. Bovenste verdiepingen ontlopen voetstappen maar vangen terrassen. Woningen aan de binnenplaats zijn donkerder en flink stiller, wat een echte afweging is en geen gratis winst. Onze huurgids behandelt de rest van het contract, en de wijkengids wijst de rustiger buurten aan als dat je meer waard is dan alles beneden hebben.

Is het een reden om niet te komen?

Voor de meeste mensen niet. De eerlijke versie: Valencia is luider dan Utrecht of Gent en vrij normaal voor een Spaanse stad; het geluid concentreert zich op aanwijsbare plekken en uren; en een goed gekozen woning haalt het grootste deel weg. Wie het zwaar krijgt, is wie betrouwbare stilte nodig heeft om te werken, wie licht slaapt en niet tegen oordoppen kan, of wie het balkon aan de levendige straat nam omdat het er op de foto's prachtig uitzag. Herken je jezelf daarin, dan is het antwoord niet om Valencia over te slaan. Het is om de woningzoektocht veel serieuzer te nemen dan je van plan was.

Geef het een seizoen. De eerste weken zijn het ergst, deels omdat het geluid onbekend is en deels omdat je nog niet hebt geleerd welke geluiden stoppen en wanneer. De meeste stoppen. Neem oordoppen mee voor maart, kies de straat met meer zorg dan de keuken, en de rest zakt echt weg naar de achtergrond.